“Göğü kucaklayıp getirdim sana”
“Sevdadır”, Arkadaş Zekai Özger’ in en çok bilinen şiirlerinden birisidir. Özger, bu şiirinde Bolu’yu ve Çam ormanlarını öyle bir kaleme aldı ki ölümünden sonra bile bu dizeler unutulmadı. Şarkılara ve romanlara konu oldu.
Türk Şiirinin en önemli isimlerinden biri olarak kabul edilen Arkadaş Zekai Özger kısa süren yaşamına unutulmaz dizeler sığdırdı. Şiirleri Onur Akın ve Sadık Gürbüz gibi sanatçılar başta olmak üzere birçok kez bestelendi. Arkadaş Zekai Özger “Sevdadır” isimli şiirinde Bolu’yu ve Çam ormanlarını benzersiz bir şekilde kaleme aldı. “Çam kolonyası getirdim sana, Kentli dağlıların haklı sevdasını, Bolu ormanlarından çarpan bir koku, Sanki Köroğlu’nun ter kokusu…” dizelerinin yer aldığı “Sevdadır” özelikle Onur Akın’ın “Çam Kolonyası” isimli şarkısına esin kaynağı oldu. Şairin, ölüm tarihi olan 5 Mayıs 1973 tarihinden sonra sevenleri her yıl mezarına Bolunun çam kolonyalarını getirerek onu anmaktadırlar.
Sevdanın ve Umudun Şairi!
Arkadaş Zekai Özger, 8 Ocak 1948 yılında Bursa’da doğdu. Asıl adı Zekâi Özger'dir. Şiirlerini Arkadaş Z. Özger adıyla yayımladı. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Basın ve Yayın Yüksek Okulu’ndan mezun olduktan sonra TRT'nin Ankara bürolarında çalıştı. Kent 16, Soyut, Forum, Papirüs, Yordam, Dost, Yansıma dergileri ile Ulus gazetesinin kültür-sanat sayfalarında şiir ve yazıları yayımlandı. 1965 yılında, henüz 17 yaşındayken "Kent 16"dergisini arkadaşı Ömer Zafer Göktürk ile birlikte çıkardı, tek sayı çıkan (Aralık 1965) dergide şairin yayımlanan ilk şiiri de ("Niye Kapalı Kapılarınız - Bulamıyoruz") yer almaktaydı.
Ankara'da, sokakta ağır yaralı bir halde bulundu
24 Ocak 1971 tarihinde SBF yurduna yapılan polis baskını ve gözaltı sırasında işkenceye varan dayağa maruz kaldı ve başına ağır darbeler aldı. Aradan yıllar geçtikten sonra 29 Nisan 1973 sabahı Ankara'da, sokakta ağır yaralı bir halde bulundu, kaldırıldığı Numune Hastanesi'nde 5 Mayıs 1973’te öldü. Beyin kanamasından öldüğü belirlendi. Arkadaşları, ölümünü SBF yurdunun basılması sırasında başına aldığı ağır darbelere bağladılar.
“Sakalsız Bir Oğlanın Tragedyası"
Erken ölümü nedeniyle "Ne zaman yayımlarsam yayımlayayım adı 'Sakalsız Bir Oğlanın Tragedyası' olacak!" dediği şiir kitabını yayımlama olanağı olmadı. Dergi ve gazetelerde yayınlanan şiirleri ölümünden sonra Tekin Sönmez tarafından "Şiirler" adıyla bir kitapta toplandı (Nadas Yayınları, 1974). İkinci basımı "Sevdadır" adıyla yapılan kitap (Mayıs Yayınları, 1984) daha sonra da bu adla yayımlanmaya devam etti. Kenan Yücel tarafından yayına hazırlanan "Sakalsız Bir Oğlanın Tragedyası" adlı kitapla (Ve Yayınevi, Nisan 2014) şairin şiirleri gerçek adına kavuştu. Çoğu arkadaşının aksine dönemin sert siyasi şiir geleneğine uymayıp kendi yalnız yolunu oluşturduysa da ölümünden sonra adı akıllarda kalan arkadaşları değil o olmuştur. Arkadaş Zekâi Özger adına, İzmir'de Mayıs Yayınları tarafından 1996'dan bu yana her yıl şiir ödülü verilmektedir.
SEVDADIR
Göğü kucaklayıp getirdim sana
kokla
açılırsın
Solmuşsun
benzin sararmış
yorgun bir işçinin yüzüne benziyor yüzün
öyle bükük bakma bana
Çam kolonyası getirdim sana
kentli dağlıların haklı sevdasını
Bolu ormanlarından çarpan bir koku
sanki köroğlunun ter kokusu
aman kokusu, billah kokusu
canlarım, canım benim
Üzme kendini bu kadar
sana umudu öğretmeyenlerin suçu mu var
bak yeryüzü ne kadar geniş
ne kadar dar
Dur
akıtma gönlüm yaşını
gözünden öpecek bir yer bırak
oy bana en yakın
bana en uzak
sevgili yar
Hasretine vur beni
Giyecek çamaşır getirdim sana
adettir diye değil, sevdim diyedir
bağışla, eski biraz
bedenim uygundur diye bedenine
elimle yıkadım, ütüledim
elma ağacında kuruttum
Günler sarmal bir yay gibi
bunu unutma
Bahar annemizin yemenisindeki solgun çiçektir
bunu unutma
Seni ben her yerinden öperim
bunu unutma
Kadere inansaydım
sana inanırdım
Düşürmem sigaramın ucundaki külü ben
Öyle kırık bakma bana
Caddeler nasıl da genişliyor
sana bunu söyleyecektim
Bileyli bir makas vardı yanımda
sana bunu söyleyecektim
Hadi kes büyüyen tırnaklarındaki kiri
sana bunu...
Oyy nasıl söyleyebilirim
deliren sevdamızın kısrak huyunu
Elimi tut
tuttururlar, o kadarına izin verirler
kahreden bir ayrılığın çılgınlığı değil bu
Bir isyanın kelepçeleşmiş resmidir parmaklarımız
Sen içerde
Ben dışarda...
Oyyy mahpusluk mahpusluk...
.png)
